back

Cirque du Soleil – Varekai. 18 – 23 april Ziggo Dome

Op precies dezelfde plek waar een maand geleden Ed Sheeran nog stond te spelen staat nu een meisje op één hand te balanceren op een dunne staaf. Haar benen maken figuren in de lucht die ik bijna niet kan geloven.
Om haar heen staan de meest bizarre rekwisieten, rekken met kostuums en maskers, een enorme opblaasbare bal, er liggen matten op de grond, trainingstoestellen staan verspreid in de ruimte.
Dit gedeelte van de zaal lijkt nog het meest op een gymzaal ontworpen door een zeer fantasierijke geest.

Het enige raakvlak tussen de reguliere bands die hier spelen en deze acrobatiek zijn de grote flightcases vol met showelementen. Om de zaal om te toveren tot een groot theater is een enorme logistieke operatie nodig. Meer dan 15 trucks en 2 vliegtuigen zijn nodig om de show over de wereld te verplaatsen.

Bij hoge uitzondering mogen we een kijkje nemen backstage bij het Cirque du Soleil dat deze dagen in de Ziggo Dome is neergestreken. Voor wie het niet kent, Cirque du Soleil heeft alles van een circus. Maar zonder dieren en met acrobatiek, muziek en theater van het allerhoogste niveau.
Het Canadese bedrijf achter Cirque du Soleil heeft inmiddels 20 verschillende shows die over die hele wereld worden opgevoerd.

Amsterdam is deze week de thuisbasis van Varekai. Het verhaal over Icarus die uit hoogmoed te dicht bij de zon vliegt. Omdat de was waarmee zijn vleugels vast zitten smelt stort hij ter aarde.
Ruim 50 artiesten, muzikanten en acrobaten voeren deze kleurrijke show op.

De enorme ruimte achter het theater is niet alleen bedoeld om tijdens de show snel van kostuum te wisselen. Overdag wordt er keihard gewerkt door de acrobaten om zichzelf weer soepel en warm te krijgen voor de komende show. Of om zoals de groep Russische swing acrobaten die ik zie repeteren, te werken aan nieuwe elementen voor toekomstige voorstellingen. Geconcentreerd werken ze aan een bepaalde sprong die steeds net niet uit komt. Steeds weer opnieuw totdat het uiteindelijk wel lukt.

Wat er ’s avonds op het podium zo vanzelfsprekend uitziet is in het harde werklicht van deze middag overduidelijk een proces van keihard en gevaarlijk werk.

Het leidt uiteindelijk tot een show in twee delen die je op het puntje van je stoel brengt.
Wat ik mooi vind aan het Cirque du Soleil is dat het geen verzameling losse optredens zijn. Door er een lijn in aan te brengen wordt je ook volledig meegenomen in het verhaal.
Vol bewondering kijk ik naar de inmiddels volledig geschminkte en aangeklede artiesten. De acrobaten die ik vanmiddag heb zien repeteren zijn onherkenbaar. De acts die worden opgevoerd soepel en zo vanzelfsprekend.
Of het nu de Georgische dansers zijn, het meisje aan de trapeze die zonder zekering onmogelijke toeren uithaalt of de tuimelaars die als dolfijnen over en door elkaar springen.
Een betoverende wereld waar je soms niet weet waar je moet kijken omdat er zoveel gebeurd.

Cirque du Solei – Varekai is nog t/m zondag 23 april te zien in de Ziggo Dome in Amsterdam. Tickets zijn hier verkrijgbaar.